എന്നു തുടങ്ങുന്ന വരികളിലൂടെ പതിവു സിനിമാഗാനങ്ങൾക്ക്
പരിചിതമല്ലാത്ത ദൃശ്യങ്ങളിലൂടെ ടിവി ചാനലുകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയ മുതൽക്കേ ആദാമിന്റെ മകൻ അബു എന്ന ചിത്രം വിഷയാദിഷ്ടിതമായ ഒരു സിനിമയായിരിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.ചലച്ചിത്രലോകത്ത്
വാർത്തയാകും മുൻപ് തന്നെ മലയാളികൾക്കഭിമാനമായി ഇന്ത്യയിലെ മികച്ച ചിത്രമെന്ന അംഗീകാരം കൂടി നേടിയതോടെ പുതുമുഖസംവിധായകൻ സലീം അഹമ്മദ് തന്റെ ആദ്യസംരംഭത്തിലൂടെ തന്നെ മികവിന്റെ പൂറ്ണ്ണതയിലേക്കെത്തിയിരിക്കുകയാണ്.നാല് ദേശീയ അവാർഡുകളും നാല് സ്റ്റേറ്റ് അവാർഡുകളുമായി പ്രേക്ഷക്ന്റെ മുന്നിലെക്കെത്തിയിരിക്കുന്ന ആദാമിന്റെ മകൻ അബു പുതിയൊരു ചലച്ചിത്ര സങ്കല്‍പ്പത്തിലേക്കാണ് കൈപിടിച്ചുയർത്തുന്നത്.
ഏകനായി നാടുകൾ തോറും നടന്ന് അത്തർ വില്പന നടത്തുന്ന അബുവിന്റെയും ഭാര്യ ആയിഷയുടെയും നിത്യജീവിതക്കാഴ്ച്ചകളിലൂടെ തുടക്കമിടുന്ന സിനിമ അവരുടെ
ഹജ്ജിനു പോകാനുള്ള ജീവിതാഭിലാഷം പൂർത്തീകരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളിലൂടെ പുരോഗമിക്കുന്നു.പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ തളർച്ചയിലും ലക്ഷ്യത്തിലേക്കെത്താൻ കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്യുന്ന അബു തന്റെ മനസ്സിന്റെ സന്മാർഗ്ഗബോധത്തെ അടിയറവെക്കാതെ സത്യത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു.ആദിമമനുഷ്യൻ ആദമിന്റെ സന്തതിപരമ്പരകളിലെത്തന്നെ സമ്പന്നതയും ദാരിദ്ര്യവും വേർതിരിക്കുന്ന വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതാന്തരങ്ങൾ വളരെ വ്യക്തമായിത്തന്നെ സിനിമയിൽ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്."ഹജ്ജ് യാത്ര തുടങ്ങുന്നതിന്റെ തലേന്ന് തോന്നിയാൽ തനിക്ക് ഹജ്ജിനു പോകാൻ കഴിയും " എന്ന് അബുവിനോട് പറയുന്ന ഒരു പണക്കാരൻ ഹാജ്ജിയാരുണ്ട്.രണ്ടിൽ കൂടുതൽ ഹജ്ജ് നിർവഹിച്ചിട്ടുള്ള ഹാജ്ജിയാരുടെ മുൻപിൽ അബുവിന്റെ യാത്ര വെറുമൊരു തമാശമാത്രം! ദുബായിലെവിടെയോ ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന തന്റെ മകന്റെ സഹായം തേടാൻ അബു മടിക്കുന്നത് “ അവൻ എങ്ങനെയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കിയ കാശായിരിക്കും എന്ന ഉൽകൊണ്ഠണ്ടാണ്” എന്നു പറയുന്നുണ്ട് ഒരു രംഗത്തിൽ. വൃദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളോടുള്ള ചുമതലകൾ മറന്ന് ജീവിക്കുന്ന പുതുതലമുറയോടും, ഭൂമിയെ മുറിച്ചെടുത്ത് ഒരു തരിമണ്ണിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലിന്റെ പേരിൽ പോരിനു തയ്യാറാകുന്നവരോടും, അസാന്മാർഗ്ഗികമായി സമ്പാദിച്ച് ദരിദ്രരെ പരിഹസിച്ച് തള്ളുന്ന പുത്തൻ പണക്കാരോടുമൊക്കെ അബുവിന്റെ സത്യമാർഗ്ഗം നിറഞ്ഞ ജീവിതരീതിയിലൂടെയാണ് സംവിധായകൻ പ്രതികരിക്കുന്നത്.
സമാന്തര സിനിമകളുടെ പ്രതീകാത്മകമായ സമീപനങ്ങളോ വാണിജ്യ സിനിമകളുടെ കൃത്രിമ ജീവിതാവിഷ്കാരങ്ങളുടെ പിന്തുണയോ കൂടാതെ തന്നെ സിനിമ കാണുന്നവരെ ആദ്യാന്ത്യം വരെ പിടിച്ചുയർത്താൻ ആദാമിന്റെ മകൻ അബുവിന് കഴിയുമ്പോൾ അതിനു കാരണം വിരസമല്ലാത്ത അവതരണവും സംഭാഷണങ്ങളും ചലനങ്ങളും ദൃശ്യങ്ങളും തന്നെയാണ്.അതിഭാവുകത്വത്തെയോ നാടകീയതയെയോ കൂട്ടുപിടിക്കാതെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിൽ കാണിച്ചിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണം ഒന്നു കൊണ്ടു തന്നെ നല്ല ഒഴുക്കോടെ കഥ പറയാൻ സംവിധായകനു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.രംഗപൂർണ്ണതയിൽ കാണിച്ച കൃത്യതയും വിശദാംശങ്ങളുടെ വ്യക്തതയും സിനിമയെ
ഉന്നതനിലവാരത്തിലെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.സംവിധായകന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടുകൾക്ക് കലാപരവും നിലവാരമുള്ളതുമായ ഛായാഗ്രഹണം നിർവഹിച്ച മധുഅമ്പാട്ട് പ്രത്യേകം അഭിനന്ദനമർഹിക്കുന്നു.ഇസ്സാക്ക് തോമസ്സിന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം സംഭാഷണങ്ങളില്ലാത്ത രംഗങ്ങൾക്ക് പോലും ജീവൻ കൈവരുന്നതിന് കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
റഫീക്ക് അഹമ്മദിന്റെ രചനക്ക് രമേശ് നാരായണൻ സംഗീതം നൽകിയ മൂന്നു പാട്ടുകളും സിനിമയോടിഴുകിച്ചേർന്നു നിൽക്കുന്നതാണ്. ‘കിനാവിന്റെ മിനാരത്തിൽ ഇരിക്കും പ്രാവേ’ എന്ന ഗാനം ടൈറ്റിൽ മ്യൂസിക്കായി അലയടിക്കുമ്പോൾ ‘ മക്കാമദീനത്തിൽ’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗാനം സിനിമയുടെ ഹൃദയഭാഗം തന്നെ കീഴടക്കുന്നു ‘മുത്തോല കുന്നത്തെ പച്ചോല തത്തമ്മ മുത്തും തേടി നടന്നു ‘
എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗാനം പശ്ചാത്തലസംഗീതമായാണ് കൊടുത്തിട്ടുള്ളതെങ്കിലും ക്ഥാഗതിയിൽ പ്രാധാന്യമുള്ളതു തന്നെയാണ്. സിനിമയുടെ ഓരോ ഫ്രൈമിലും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അബു എന്ന കഥാപാത്രത്തെ സൂക്ഷ്മവും നിയന്ത്രിതവുമായ ശരീ‍രഭാഷയിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ച് പ്രേക്ഷകരെ പിടിച്ചിരിത്തുന്ന സലീം കുമാർ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന പ്രകടനമാണ് കാഴ്ചവെച്ചിരിക്കുന്നത്. പൂർണ്ണമായും കഥാപാത്രത്തിന്റെ ശ്ബ്ദ് ഭാവതലങ്ങളിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടുള്ള ഈ അഭിനയപ്രകടനമാണ് സിനിമയുടെ ആത്മാവു തന്നെ.അബുവിന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയായെത്തുന്ന സറീനവഹാബ് സ്നേഹമതിയും ഭയഭകതിബഹുമാനത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു സാധാ‍രണ മുസ്ലീംസ്ത്രീയായി അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.ചെറിയചില കഥാപാത്രങ്ങൾ മാത്രമായി സ്ക്രീനിൽ വന്നു പോകുന്നവർക്ക് പോലും ഒരു ചെറിയകഥയെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെന്നതു തന്നെ സംവിധായകൻ എത്രത്തോളം ഗൗരവമായ രീതിയിലാണ് സിനിമയെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തം.
