ഇന്നലെകള്...ഒരു കുഞ്ഞു പൈതലായ്
അമ്മതന് മാറില് തലചായ്ചുറങ്ങിയ രാവുകള്ആ വിരല്തുമ്പില് മുറുകെപ്പിടിച്ച് പിച്ചവെച്ച നാളുകള്
നിദ്രയില് നിന്നുണരുന്ന തേങ്ങലുകള്ക്കാ-ശ്വാസമായൊരാ സാന്ത്വന രാഗങ്ങള്
വിദ്യതന് മേന്മയും നന്മതന് മാര്ഗ്ഗവും മനസ്സില്
ചൊരിഞ്ഞു നയിച്ചൊരാ ദര്ശനങ്ങള്
ചൊരിഞ്ഞു നയിച്ചൊരാ ദര്ശനങ്ങള്
ഓര്ക്കുന്നു ഞാന്...ഒന്നാമനായൊരാ സൌഭാഗ്യ സുദിനത്തില്
കണ്ണുനീര് തുള്ളിയാല് പൂന്തേന് ചൊരിഞ്ഞവര്...
തോല്വിയില് ഉരുകുന്ന നാളില്,കണ്ണുനീര് തുള്ളിയാല് പൂന്തേന് ചൊരിഞ്ഞവര്...
പിന്നെ നോവുകള് നീറുന്ന രാവില്
ഒരു നേര്ത്ത തലോടലായ് ആശ്വാസമരുളുന്ന
നിശ്ശബദ്ധ നിസ്വാര്ത്ഥ രൂപം
നന്ദി നേരുന്നു.. ഒരായിരം. . .
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
കുടുംബം പുലര്ത്താന് കരുത്തുള്ളവന്
കൂടപ്പിറപ്പുകളെ കാക്കുന്നവന്
കണ്ണുനീര് തൂകാതെ തേങ്ങുന്നവന്കൊടുക്കുവാന് മാത്രം വിധിയുള്ളവന്
കയ്യും കണക്കും കരുതാത്തവന്
കാലം മാറുന്നതറിയാത്തവന്
കൂട്ടുകാരായ് നിന്ന് കൂറു കാണിച്ചോരെ
കയ്യൊഴിഞ്ഞൊഴിയാന് കഴിയാത്തവന്കര്മ്മം നിറവേറ്റാന് വാക്കു പാലിക്കാന്
കാലു പിടിക്കാന് മടിക്കാത്തവന്
കൂട്ടത്തില് നിന്നകലുവാന് കഴിയില്ല്ലയെങ്കിലും
കൂട്ടിക്കിഴിക്കാന് മുതിരാത്തവന്
കൂടും നാടും വിട്ടലയുന്നവന്
കാണുന്നോര്ക്കെന്നും കുറ്റക്കാരന്
പ്രചോദനം : വാത്സല്യത്തിലെ വല്യേട്ടന്
ചിത്രങ്ങള് : ഗൂഗിളിനു കടപ്പാട്


